Zanieczyszczenia chemiczne żywności

Żywność oprócz związków antyodżyczych, które naturalnie w niej występują i o ktorych jest napisane tutaj może również zawierać liczne zanieczyszczenia takie jak:

fizycznie, czyli najzwyczajniej mówiąc bród np. od ziemi
biologicznie, czyli na jej powierzchni mogą występować różnego rodzaju bakterie, wirusy, grzyby, pleśnie, pasożyty
oraz

chemicznie, czyli wszelkiego rodzaju niepożądane związki lub pierwiastki, które nie są pożądanym składnikiem żywności.
Właśnie o zanieczyszczeniach chemicznych będzie mowa w tym artykule.

Chemiczne zanieczyszczenia żywności są grupą najbardziej zagrażającą zdrowiu człowieka. Zanieczyszczeń fizycznych można uniknąć poprzez dokładne mycie produktów, zanieczyszczenia biologiczne są niwelowanie poprzez obróbkę fizyczną (gotowanie, smażenie, pieczenie itp.) lub jeśli produkt jest spożywany na surowo większość drobnoustrojów jest zabijana przez silnie kwaśne środowisko występujące w żołądku.

Bardzo groźnymi dla zdrowia są zanieczyszczenia metalami ciężkimi zwłaszcza ołowiem, który spożywany w małych ilościach lecz systematycznie może się kumulować w organizmie. Łączy się on z czerwonymi ciałkami krwi czyniąc je niedostępne dla tlenu i prowadząc do niedokrwistości. Może również powodować zaburzenia ze strony układu nerwowego. Jego toksyczność zwiększa niedobór w pożywieniu wapnia, białka oraz witaminy C, D, E. Tłuszcz występująca w posiłku ułatwia wchłanianie ołowiu. Natomiast utrudnia jego absorpcję magnez, kobalt, cynk, żelazo, chrom, mangan i selen.

Innym jeszcze bardziej toksycznym metalem ciężkim jest kadm. Jego toksyczność jest 10-krotnie większa niż ołowiu. Również jest kumulowany w organizmie i przyczynia się do powstawanie nadciśnienia krwi. Jest groźny przy niedoborze cynku, miedzi i kobaltu. Wchodzi w miejsce enzymu przeznaczone dla tych pierwiastków czyniąc go zajętym i tym samym dezaktywując enzym.

Kwas benzoesowy jest substancją, która potrafi zahamować działanie niektórych enzymów takich jak peptydazę, amylazą trzustkową, lipazę, peroksydazę i tym samym hamować proces trawienia pokarmów oraz wywoływać alergię (poprzez zwiększenie niedotrawionych białek). Występuje jako dodatek do żywności głównie napojów słodzonych.

Dioksyny to wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA). Są to jedne z nielicznych substancji, które uważa się za rakotwórcze. WWA mają działanie teratogenne (działają toksycznie na organizm płodu), wykazują również działanie mutagenne (powodują mutacje genów), powodują zaburzenia pracy układu nerwowego oraz odpornościowego. Powietrze, gleba i woda są powszechnie zanieczyszczone dioksynami i tą drogą dostają się do żywności. Powstają również podczas obróbki termicznej przede wszystkim w spalonych lub przypieczonych częściach potraw jak również podczas grillowania mięsa. Wytopiony tłuszcz wytapia się, spada do paleniska a później w postaci pary (WWA) przeniknie z powrotem do mięsa.

Azotany i azotyny są to bardzo niebezpieczne związki chemicznie. Azotany są dodawane do przetworów mięsnych jako konserwant. Niestety w masowej produkcji przetworów mięsnych jest bardzo duże ryzyko zatrucia jadem kiełbasianym, który jest bardzo silną śmiertelną trucizną. W celu uniknięcia rozwoju pałeczki jadu kiełbasianego do przetworów mięsnych dodaje się konserwanty w postaci azotanów. Innym miejsce występowania azotanów i azotynów są warzywa i owoce, które wyrosły na przenawożonej glebie. Duża ich ilość znajduje się w takich warzywach jak sałata, szpinak, rzodkiewka, marchewka i buraki. Natomiast dosyć mało w ziemniakach, pomidorach, kalafiorze, cebuli i papryce. Azotany występują również w żółtych serach oraz w zanieczyszczonej wodzie. Azotany pod wpływem kwasu żołądkowego są przekształcane do azotynów, które z kolei łączą się hemoglobiną czyniąc ją bezużyteczną w przenoszeniu tlenu. Również podczas obróbki termicznej np. smażenie kiełbasy azotany zostają przekształcone do silnie toksycznych azotynów.

Pestycydy jest to grupa związków chemicznych stosowanych do ochrony uprawy roślin. Mogą pochodzić na drodze syntetycznej, półsyntetycznej lub naturalnej. W zależności przeciwko jakim szkodnikom są skierowane dzieli się je na:

insektycydy – środki owadobójcze
rodentycydy – środki gryzoniobójcze
aficydy – środki mszycobójcze
owicydy – środki niszczące jaja owadów i roztoczy
akarycydy – środki roztoczobójcze
nematocydy – środki nicieniobójcze
moluskocydy – środki ślimakobójcze
limacydy – środki do zwalczania ślimaków nagich
larwicydy – środki do zwalczania larw


Każdy rodzaj pestycydu charakteryzuje się określonymi terminami stosowania. Jednak można przyjąć za podstawową zasadę, że nie pryska się dojrzałych owoców. Również musi zostać zachowany określony okres karencji między stosowaniem tych środków a okresem zbiorów. Niemniej jednak śladowe ilości pestycydów pozostają w warzywach i owocach. Badania na zawartość pestycydów w roślinach pochodzących z gospodarstw ekologicznych wykazują, że ich zawartość jest tylko niewiele niższa lub nawet taka sama jak w roślinach pochodzących z upraw konwencjonalnych. Tłumaczy się to zanieczyszczonymi wodami głębinowymi. Nasuwa się tutaj pytanie, skoro nie można nawet ograniczyć ilości pożywanych pestycydów to po co płacić kolosalne sumy za żywność ekologiczną? Produkty roślinne mają o wiele większą siłę detoksykacyjną niż produkty pochodzenia zwierzęcego. W związku z tym nawet jeśli spożywamy duże ilości roślin nasz organizm dużo bardziej sobie poradzi z usuwaniem śladowych zanieczyszczeń chemicznych niż w przypadku spożywania żywności pochodzenia zwierzęcego, która również nie jest wolna od zanieczyszczeń oraz dodatkowo antybiotyków i hormonu wzrostu.

Zadzwoń do nas

534 301 920